නෙක උයන් වතු මැදින්

ගැ:-නෙක උයන් වතු මැදින්
හමා යයි නව මන්ද මාරුතේ
පි:- සොඳුර මේ අප පැතුම් සුපිපෙනා
හිත මිතුරු වූ වසත් කාලයයි

ගැ:- සිතු අගින් මතුව ආ සුසුම් රැල්
කොඳ මලක් මත වැටී බොඳව යයි
සිහිනයක් අවදි වී පිය නගයි
අඩ අඳුරු සීත කඳු මාවතේ

පි:- නොම තැවෙන් රාත්‍රිය දිගු විණැයි
හෙට දවස මී විතක් සේ දිසෙයි
නිදැල්ලේ ගලා ගිය ජීවිතේ
නිම්නයක නතර වී ගිම් නිවයි.