හන්තානේ කඳු මුදුමට සඳ නුවන් විදා

හන්තානේ කඳු මුදුමට සඳ නුවන් විදා
ගංදෑලේ දඟකල ඔබ කොහිද සොයනවා
දියවැල් රැගෙන පහලට
නොගිහින්ම බැරි නිසා
මහවැලි ගංඟාවත් හඬ හඬා ගලනවා

සංසාරේ අත්වාරුව ඔබයි කියූදා
සන්තානය සන්තෝසෙට කඳුලු වැගිරුවා
බලා පොරොත්තුව කඳුලක් අතර සගවලා
ලෙන්ගතුකම දී අවිහිංසක හික අරන් ගියා

ගං දෑලේ තුරුලියපත් පවා ඉකිගසා
ඔබේ සුවඳ නැති බව මදනලට කියනවා
මල් යායේ සුපිපුනු මල් සුවඳ පෙති පුරා
ඔබේ නමින්මම ආදර කවි ගී ලිවා