සඳක් ලෙසින් පායා මා සිත් අහස අරා

සඳක් ලෙසින් පායා මා සිත් අහස අරා
ගඟක් ගලන විලසේ මහ සාගරය කරා
භවෙන් භවේ වඩිනා සේ මුළු සසර සරා
ආදරේ අරන් ආවා මතකද දෝත පුරා

පාට හතම තවරා දේදුණු යහන හදා
සේල වියන් බැන්දේ ළං වී ඉන්න සදා
මාල හතක් පළඳා කැන්ඳන් යන්න කියා
අද වාගේ තාම මතකයි ඒ කිව් කථා එදා

සඳක් ලෙසින් ....

අතු ඉති විහිදා දිවි අරණට සෙවණ සදා
මුල් උදුරා ඔබ ඈතට ඈතට යන්න ගියා
පද ගලපා මා ජීවන ගීය ලියා
තනුව නොදි ඔබ ඈතට ඈතට යන්න ගියා 

සඳක් ලෙසින් ....