වසන්තයේ

වසන්තයේ මල් පිපෙනා දවසක හමුවෙමූ
දසන්තේ ගෙවූ ප්‍රේමයේ රහස් කොදුරමූ 
නිශාන්තයේ සඳ දිලෙනා වරුවක ගුලිවෙමූ
අනන්තයේ හමුවෙනා තුරුම අපි දිවයමූ...

මේ වෑහෙනා ප්‍රේමයේ අමා හැඟුම් 
භවයෙන් භවේ විඳ හමුවෙමූ
සෑමදා රැඳී සැනසෙමූ...

මතකද හේමන්තයේ හැලෙනා කහ පාට හවසක
දෙව්රත තුරුලු වී සාවියක සේ මිමිනුව හැඩ
සෝ වේදනා බාධක ගෙවෙනා ජීවන පෙත
සංසාරයේ පතන්නේ නුඹමයි සඳවත...

ඉඩෝරයේ  කටුක හිරු අප ගත අවුලාවී
සිසිරයේ කුණාටු විත් යන මං නොපෙනේවී
ඉඩෝරයෙන් පසුව යලි වසන්තේ පැමිණේවී
ශීත සෘතුවේ උණුහුම සොයා යළිත් අප ලංවේවී...