තුටු කළ ලෙවන්

තුටු කළ ලෙවන් ගුණ නැණ රුවිනි නෙක ලෙද
ඉට කළ අරුත් පුවතර මා නෝන සඳ
රට තුළ සිරිත් අවුරුදු මඟුල් විය සොඳ 
මට තුළ සතොස් නැත නුඹ ආවෝතින් අද.....

උස්සා කර බැලුවේ දුටු දා සිත නෙතට
උත්සා කරන වගකුත් නැහැ පෙනෙන්නට
මැස්සා ඉගිලුනා වැනි ගියේ ගේ තුළට 
ඇස් වා වදිනවද දුටුවම මුහුණ මට.....

පුන් සඳදෝ මිදුලේ කරකැවෙන්නේ
රන් බැඳදෝ ගෙයි ඇඳ පිට නිදන්නේ 
රන් කලදෝ ඔය ළමයෝ ගොතන්නේ
පිං මදිදෝ මා ළංකර නොගන්නේ.....