සත්කුළු පව්ව වගේ

සත්කුළු පව්ව වගේ නොසැලුනු සිතද මගේ
ඔබ දුටු මුල්ම දිනේ සැළුනේ ඇයි ද මෙසේ
සිත විමසයි රහසේ //

විල්ලුද පලසක දැනෙනා සුවහස වැල්ලේ පවා දැනුනා
දිනිඳුගේ රැස් කඳ පෙළෙනා ගත සිත නැත දුන්නේ පීඩා
මේ ලෝකය සුන්දර බව මට දැන් දැන් තේරේ
ඔබ හමු වූ පසු මා නැවත උපන්නා සේ
දිවියක් මට දැනුනේ

සත්කුළු පව්ව වගේ .....

සිතුවිලි පෙම්බර වී ලද මල්වර මසිත කොනේ රැගෙනා
සෙනෙහස ගඟුලක පෙන කැට හද ගැඹුරේ හැපුනා
මේ ලෝකය සුන්දර බව මට දැන් දැන් තේරේ
ඔබ හමුවූ පසු මා නැවත උපන්නාසේ
සුවයක් මට ලැබුනේ

සත්කුළු පව්ව වගේ .....