ඔය රූ සෝභා

ඔය රූ සෝභා හදේහි මාගේ
ඇඳුනා ළඳුනේ ඇඳුණා
ලියා දීලා නොකියා කීදේ
දැනුනා ලඳුනේ දැනුණා .......

රෑ තුන් යාමේ මා නිදා නෑ නිදි නෑ
ඒ රුව දෑසේ  පාවේ නෑ තනි නෑ //
ඇයගේ සෙනෙහේ සුවදේ රැඳිලා
දිවා රෑ ලතවේ සහනේ පතාලා තව තව

මා සිත වාගේ ඈ සිත මා ගැන දෝ
ජීවිත කාලේ ඈ යළි එමුවෙයි දෝ //
අඳුරේ සුසුමේ උරුමේ ගැලපී
සැඟවී වෙන් වී යයි දෝ මගදී .......