ලය ගින්දරින් ගිනිගන්නා රෑ යාමේ

ලය ගින්දරින් ගිනිගන්නා රෑ යාමේ 
කිම මා සොයා මගෙ උදුවප් සද නාවේ
හොදටම රිදී නෙතු දොරගුලු බිදුනාවේ
ජාතිත් ආදරෙයි නුඹටම සුදු නෝනේ

තරුකැට දෙකතුනක තනිකම මකන්නට
මට බැරිවේවි නුඹහට මෙන් විටින් විට
වරදින් මිදී නුඹ යලි ආවොතින් ගෙට 
වරදක් කියන්නෑ කවදාවත් නුඹට

නුඹටම හුරුපුරුදු නැලවිලි නොදත් මම
තනියම කෝම පැටවුන් නිදි කරන්නද 
දරුවන් නිසාවත් යලි ආවොතින් ගෙට 
අහිතක් හිතන්නෑ කවදාවත්ම මම