හුදෙකලා විරාමයයි හරි නිසංසලයි

හුදෙකලා විරාමයයි හරි නිසංසලයි
පුංචි මුවැත්තියක් වගෙ ඔබ අහිංසකයි
ළය තුරුලට තුරුළු වෙවී ආදරෙ කියයි
ඒ ආදරේ ලබන්න පිනැති
පෙම්වතා මමයි 

කවි මූමුණන රතු තොල් පෙති හරි හැගූම්බරයි
ඒ තොල් පෙති සිප ගන්නට 
හිතට හරි බයයි.
මල් පෙති වැනි සිනිදූ දෙතොල්
රිදෙයිදො සැකයි
එහෙම උනොත් ඔබ වැලපෙයි
හිතට හරි දුකයි

හුදෙකලා විරාමයයි.....

දාස්පෙතියා මල් සුවඳ ට 
හිත ඉබෙ ඇදෙයි
හිනැහෙන ඔබේ දෑස් අගට
කදුළු බිදූ ගෙනෙයි
හූරතලෙට කීව කතා
ආදරේ ගෙනෙයි
එතකොට මගෙ හුරතලීගෙ 
මුව සිනා පිරෙයි. 

හුදෙකලා විරාමයයි හරි නිසංසලයි...