ඔබ මා එදා

ඔබ මා එදා රැඳුණු හැම තැන් තියේ තනි වූ
මතු දා ඉතින් හමු වී සැප දුක් අපේ අසමූ
සෙනෙහේ නමින් වැටුණු කදුළින් ඇසේ බොඳ වූ
ලොවෙහි මෙසේ දරුණු අපි හමු නොවී හිදිමූ

එක සිත් වෙලා බැඳලා නොවෙනස් වෙලා ඉඳලා 
කිසි දා නොදුටු  අය සේ හැකි දෝ මෙසේ ඉදිනූ
පෙර අත් භවේ හමුවී පමණින් එදා සිදුවූ
හමු වූ දෙදෙනා වෙන් වී බිඳුණා කියා සිතමූ

සුවඳින් ඹබේ හිමිවූ මතු කල් රැදී ඉඳිමී
මියෙනා මොහොත ඔබගේ මතකේ දරා මියෙමි
මතු අත්භවේ ඉපදී සෙවනැල්ල සේ රැදෙමී
අද වගේ නොවේ මතුදා සැනසී සදා හිඳිමූ