පානා සෙනෙහස

පානා සෙනෙහස ඇල්මෙන් 
ඉඹගෙන ඉන්න නුඹට බැරිනම්
කීවා නාහෙන සිත වාගෙන 
අදුරෙම මම ඉන්නම්...//

(විස ගෝර සර්ප විමනෙ
බිය නැද්ද බෝම ලදුනේ
තනිකමෙන් නිදන නුබගේ
කටු ඇනේවි සිරි යහනේ...//)

සත් පියුමන් මත නුඹ අඩ සඳකි
ගැස්සෙන නුබෙ ලැම මට මල් දමකි
සත් පිරිවර මැද කුමට වදින්නේ
ගැස්සෙන මයෙ ලැම මොටද බලන්නේ...

නානාවිද දුනු හී මා නාගෙන
නුඹටම සිත පිදුවත්
සේනා මොකටද නුඹෙ ඔය උනුහුම
වෙනකෙනෙකුට නොම දෙන්...

(නුඹ මද්‍රි දේවි වේ නම්
වෙස්සන්තර මා වෙන්නම්
සුන්දර නෑ එය එතරම්
සොඳුරිය දැන් හිතන තරම්...//)

සත් පියුමන් මත...///