වසන්තයේ මල් සුපිපුන

වසන්තයේ මල් සුපිපුන
සුන්දරතාවය ඉහිරුන
හඳ මඩලට කවුදෝ ආවා
මල් පෙති සිඹ සිනා රැගෙන
මල සිඳ බිඳ යන්ට ගියා
හද දුක ගාවා කවුදෝ ආවා

හස අංගනාවන්සේ සඳ දිය මැද කිමිදී
කිරි සිහිනෙක මා රදවා කොහිදෝ ඇඳුනේ
නීල කැළුම් ගලා හැලෙන ඉදුනිල් මිණි දෑස වසා
මගේ දෝතට නෑවිත් නුඹ කොහිදෝ බැඳුනේ

හිරු මැලවුන සැන්දෑවේ අදුරට ගුලිවී
මදු බදුනට හාදු දිදී හිදිනා යාමේ
නෙතු කඳුලින් බොඳ කල ඒ අතීතයේ හීන පැලට
මා කැදවා යන්නට නුඹ ඇයිදෝ ආවේ