නිර්මලා

නිර්මලා නම් දැරිය හිමි සළු වඩන මැණිකේ නිර්මලා
මල් හිනා නුඹෙ තැවරිලා කිරි ඉද්ද මල් වැට පීදිලා

කුළ ගෙවල් සැරසිලි කළත් අපි සළු වඩා පාවඩ එළා
නිර්මලා නිර්මල නැතැයි මා ඔබෙ ලොවින් පිටමන් කළා

පන්තියෙ මිතුරන් එදා කළ විහිළුවෙන් හිත රිදුණු දා
මා හෙළූ කඳුළක් මගේ දින පොතක තිබිලා හමුවුණා


යුධ වැදී නෑසියන් බල මුළු අපේ ලොව ගිනි වැදුණුදා
මා හෙළූ කඳුළින් තෙමූ සළුපිළි තාම නැහැ වේලිලා

දොවා ලන්නට බැරි පීළි ගඳ කහට කුල මල තවරලා
මගෙ ඇඳුම් ඔබෙ අතට දෙන එක දරන්නට බැහැ නිර්මලා

එදා සෙනෙහස නොකිළිටිව ඔබෙ හිත පුරා පවතින නිසා
හිමි නැතත් මට හුරු සුවඳ ඒ ඇඳුම් අතරේ තියනවා