ගෙල වට බැන්දා වූ මුතු පොටේ

ගෙල වට බැන්දා වූ මුතු පොටේ 
දිස්නෙට මුහුණෙහි ඔප වැටේ
ඔසරි නෙරියට නළල් තිලකෙට 
බැන්ද සිතු පෙම ආනන්ද වේ

කෝකිල සංදේශ  කවි පොතේ 
ඔය වැනි උපමා ද තව ඇතේ
රුවැති ළඳකට තනිව මගතොට
යන්න නිදහස දැන් නෑ වගේ

සෙංකඩගලපුර පෝදා හඳ මෙනි 
මේ මුතු මැණිකේලා
දළදා සමිඳුන් වැඩ හිඳිනා බිම
නෑ සුබ නෑ ඕවා

කාගෙ කවුරුද ඉන්නෙ කොතැනද 
නෑ අපි හඳුනන්නේ
ආගන්තුක අපි ආවම කඳුරට 
නැතුවද පිළිගන්නේ