අභියාචනයයි දෙවිඳුනේ

අභියාචනයයි දෙවිදුන්නේ පසිදාලාන්ටයි අයදින්නේ
ඔබ පා සෙවණේ වැඳ මා බැතිනේ
කීවත් නැතත් එය ඇසුණේ ඔබේ දේවාලේ දොර වැසුණේ

යාදින දෑසේ කඳුළු පෙනිලා කිසිවත් හදවත් උණු නොම වී
කාසියේ වාසී දැක ලොභ වීලා මිනිසා මිනිසක් කම් නොදකී
අඩලා පෙරමඟ ජය ගන්නේ නැගිලා ඉනිමඟ පෙරලන්නේ
දුදනන් හමුවේ සුදනන් සැඟවේ අරුමය කිමදෝ දෙවිඳුන්නේ
ඔබේ දේවාලේ දොර වැසුනේ

ලෝ හැම දේ සේ ගිනි ඇවිලේවී අඟලේ උරුමය සිත රන්දා
ප්‍රේමය සාමේ සැඟව ගියාදෝ පුරනා පිංදන් මදි හින්දා
කළගුණ අමතක මිනිසුන්නේ නෙත් හැර දෙනු මැන දෙවිඳුන්නේ
සිත් පුදසනෙහි පව් මල සෝදා
නීති රැකදේවා දෙවිඳුන්නේ //