රූසිරි

රූසිරි නුඹගේ ඇල්මේ බැඳුනේ 
මිහිරේ මා හද කොඳමල් පිපුනේ
නැලවුන සුළගේ කෙහෙරැල් සැලුනේ
පිනිපතරේ මට ඔබේ සුව දැනුනේ

පෙම් මා සුරතලියේ ඉඟි බිඟි පා යන්න ගියේ
ඉන්නේ කෝම අනේමා මියැදේ නුඹ දෑතේ
දුන් මා උණු සෙනෙහේ ඇල්මැරුනේ කෙදින හදේ
ඉන්නේ කෝම අනේ හනික වරෙන් රූබරියේ

වත සුදු හංසී රඟදෙන විලසේ
අවුලා ආලේ ආයේ ආවේ
ඉදුසැවු ගවිවේ අහසේ රැඳුනේ
දියපොද නුඹවේ මාගේ සෙනෙහේ

පෙම් මා සුරතලියේ ....//

සිතු නතුකර මා රුතිපෙම් බෝමා
පානා හසරැල් සිතුනිල් සේනා
හද ඇඳි සිහිනේ අමපැන් ඉසුනේ
නෑ මා නුඹගේ සෙනෙහෙන් මිදුනේ